Elita

 








Dobrze mieli za komuny.
Teraz mają lepiej.
Zajmują wszystkie trybuny.
Reszta biedę klepie.

Dobrze mieli w opozycji.
Długo nie trwał letarg.
Nie stracili swych pozycji.
Nie poszli na przetarg.

Wygodnie im teraz w Unii.
Nie martwią się wcale.
Układni, cisi, potulni.
Widać mają talent.

Miejsca mają zapewnione
na listach wiodących.
Mają za sobą ambonę
i uśpionych śpiących.

Nie dopuści konkurencji
czujna ordynacja.
Zawsze wiedzą co się święci.
Na których wsiąść stacjach.

W obliczeniach pomóc mogą
rosyjskie serwery,
gdy wdepnęli jedną nogą
w polityczne sfery.

Niezniszczalni. Nie do zdarcia.
Silni na urzędzie.
Każdy z nich to pewniak, farciarz.
Poparcie ma wszędzie.

Znów wybory. Znów wygrają.
O nic nikt nie pyta.
Zatańczymy, jak zagrają!
Wiadomo - elita! 

Elita

 








Z wysokiego piętra Marriottu
wiele u nas pozmieniać jest gotów,
zastrzegając - Nie dla idiotów!

Inny, który uzbierał już krocie,
postanowił się oprzeć na złocie
i ofertę przedstawił idiocie.

Ciemny typ, który nie znosił blasku,
nocą drogi budował na piasku.
Skałę przewiózł. Narobił wrzasku.

Ten, co umiał rozdzielać łupy
i kibiców oddał do ciupy -
Wziął za mało. Nie wyszedł z grupy.

Inna znowu ofiara losu
wciąż usłużna dla wielkich bossów,
nie umiała rozpoznać głosu.

A zawinił brak dobrej szkoły,
bo nie matoł, ale matoły
nie potrafią utrzymać poziomu,
lecz na szczęście w rezerwie jest komuch.

Na prawicy elity nie ma.
Tu przez lata ruszała się ziemia.
Bezlitośnie deptał ją but.
Pozostała modlitwa o cud.

Jednak nasi dostojni książęta
nakazują nam nie pamiętać.
Wybaczanie to dla nich rzecz święta.

Zapomnienie być musi i kwita!
Zapomniano, co znaczy elita,
jednak komuś zaczyna coś świtać,
bo się nutki ironii doczytał.