Bez morału

 Szykowały mnie na wojnę

przez trzy czwarte wieku

doniesienia niespokojne -

nurt głównego ścieku.

.

Planowano i ćwiczono

ataki jądrowe.

Jedyną były obroną

salwy odwetowe.

.

Sojusznicy - przeciwnicy

wzajemnie się bali.

Nie liczył się głos ulicy

i nerwy ze stali.

.

Grzały się linie gorące

wielkiej polityki.

Przykładano palce drżące

w czerwone guziki.

.

Wszystko strachem się kończyło

i porozumieniem,

bo tych bomb już by starczyło

by odpalić Ziemię!

. 

Świat nie poszedł jednak dalej -

po rozum do głowy.

Mocarstwa odurzył szalej

wojen hybrydowych.

.

Musiała się taka zdarzyć,

co przesłania inne

i możemy się oparzyć

dmuchając na zimne.

.

Tylko słowo nam zostało

niewiele znaczące

i stąd prognoz opieszałość

z początkiem i końcem.

Wierszyk bez morału

Od lat wielu w naszych czasach,
najważniejsza bywa kasa
i ktoś o niej zawsze myśli -
politycy i artyści,
gangsterzy i filantropi.
Kasa to ogromny doping.
Od Giewontu, aż po Hel
środki ważne są i cel.
Marginesem bywa dola,
ale polityczna wola
niebosiężne ma znaczenie.
Powoduje poruszenie
na każdym niemal pułapie.
Wielu na to się załapie,
a potem pamięć utraci.
Dyrektorzy, adwokaci
i sędziowie i bankierzy.
Lud w uczciwość władzy  wierzy.
Złodzieje milczą po grób.
Kto zawinił? Zawsze słup!
Bajka nam się urealnia.
Zdarza się niezwykła pralnia.
Zaczyna się w sagę splatać -
o psie, który pragnął latać.
Zdawało się - w oczach rósł.
Potem się wysoko wzniósł
nie bacząc na los Ikara,
ale to opowieść stara
z nie najciekawszym finałem.

Morału nie napisałem.