Odwiedziny

 Odwiedziny

.

Jedziemy? Jeździmy!

Czuwa Anioł Stróż.

Rozkwitają pąki białych róż

w dalekich zaświatach.

Spotkanie po latach

budzi je wspomnieniem.

Czas zaklęty w datach

nie jest już kamieniem

tylko śpiącym życiem

i uśmiechem chwili.

Radosnym odkryciem -

Są przy nas i byli

na dotknięcie dłoni...

i mówimy do Nich

z głebi dusz do Dusz.

Cisza w uszach dzwoni.

Czuwa Anioł Stróż.

Krótkie odwiedziny

 














Pragnął rozkoszy. Myślał o walce.
Życie mu jednak przeszło przez palce
w poszukiwaniach kawałka chleba
i taki głodny poszedł do nieba.

Zabrał ze sobą uzależnienie
z tym wiecznym głodem swe utrapienie.
Wciąż szukający, nienasycony.
Tęsknił za życiem niedokończonym.

Niestety, nie ma łatwych powtórek.
Może go Pan Bóg przemienił w chmurę,
by jeszcze kapał wierszem na ziemię
i jakoś znosił nienasycenie.

Do głów samotnych, zwykle wieczorem,
pod byle jakim może pozorem
ta chmurka myśli strofą przeniknąć
i nie chce odejść i nie chce zniknąć.

Tylko się głodnym tłucze cierpieniem.
Często miłosnym, dawnym wspomnieniem,
lub nieodpartą nagłą potrzebą.
Tak na żyjących wciąż wpływa niebo.

Przez te tęsknoty. Przez głód poetów
rodzą się strofy nowych sonetów
i wierszy z pewną niebiańską nutką.
Odchodzą głodne. Bywają krótko.