Przetrwał chyba w nasze czasy
ten komunikat dla prasy:
W planie było nagrywanie,
lecz na piśmie pozostanie:
"Jak tu zacząć, mocium panie?"
"Cnym afektem ulubiony…"
O… o… o… o!… Będzie oburzony —
"A tu trzeba pół, ćwierć słowa,
Ni tak, ni siak" — niby obaj..."
Pragniecie dogadać się...
"O! - już wiesz - no! - na tym sztuka…
Lecz nie waści w tym nauka.
Pisz waść:
Zaraz.
Bardzo proszę.
Co to jest?
„B”.
To?
„B” duże —
A capite, jaśnie panie.
„B”?- to kreska - gdzież dwa brzuszki?
Jeden w spodzie, drugi w górze.
Cóż u czarta.
Tać jest - duże -
Czy go!…
Ta, bo!
„B”, „B” duże.
Kto pomyśli, może zgadnie.
No, no — pisz waść — a dokładnie.
Bardzo proszę… mocium panie…
Mocium panie… me wezwanie…
Mocium panie, wziąć w sposobie,
Mocium panie… wziąć w sposobie,
Jako ufność ku osobie…
Mocium panie, waszmość pana;
Która, lubo mało znana…
Która, lubo mało znana…
Cóż to jest?
Żyd, jaśnie panie."
Tak pozostaw. Niech zostanie.
W ten sposób go nie przerobię!
Niech zatrzyma to przy sobie,
a ty rozpuść w całym mieście,
że wspomniano o aneksie
i co razem uzgodnione
nie będzie udostępnione!
