Historia króciutka taka

Pisał wielki poeta, czym jest dla kraju partia.
Zawsze mu dobry etat dawała oligarchia.
Wszystkie jego utwory wydrukował Dom Słowa.
Tekst jego do tej pory żaden się nie uchował.

Poetą był on zdolnym. Niestety politycznym.
Odgórny i oddolny miał zawsze odbiór liczny.
Nagrody literackie pierwszy zawsze odbierał.
Bywał czasem na Foksal, a częściej u Fukiera.

Miał zawsze kredyt hojny u kelnerów, szatniarzy
i mieszkanko sprzed wojny, o jakim można marzyć.
Choć zawsze stawał w szrankach, to Nobla nie doczekał.
Dostała koleżanka, bliska mu i daleka.

Umarł nagle, przedwcześnie i nie był taki stary,
gdy już zwijano żagle, wynoszono sztandary.
Zniknęła partii wdzięczność i wierszy nikt nie czyta.
Czy ma szansę na wieczność poeta - hipokryta?

Historia krąg zatacza. Wracają przewodniczki.
Podsuwają tłumacza. Ciągną do polityczki
i ciepło zapraszają: Czemu pan nie popiera?
Wspaniały przykład dają, że był taki literat...

Jeżeli cię pytają:- Czym jest partia dla kraju?
Ostrożnie odpowiadaj: - Sorry! Nie mam zwyczaju...
Na żadne Związki nie licz i na wiecznych jurorów.
Zysk z progadandy przelicz na poczucie humoru!

A mi jest szkoda...

motto:
Co o tej ordynacji poważnie można sądzić,
gdy przegrali wybory, a dalej będą rządzić?

*

A mi jest szkoda ludzi
i wielkiej ich nadziei.
I tego, co się łudził.
I tych, co zmiany chcieli
i tych, którzy myśleli
z prostotą czystej duszy,
że jeśli będą chcieli,
to system mogą skruszyć.
Tak trudno ich przekonać
przeciwko Amber Goldom.
Przeciwko kpinie z prawdy
i oszukańczym mordom
dzisiaj tak uśmiechniętym,
że przekręt znów się udał.
Wszak prawem był zapięty,
ale jest w nim obłuda.
To tylko są igrzyska.
To tylko jest reklama.
Na tym nie można zyskać.
To jest prawdziwy dramat!
Powtarza się niezmiennie.
Skutecznie ludzi kusi
propagandą codziennie,
aż zwątpieniem przydusi.
O wszystkim decyduje -
to prawo - Ordynacja!
Wciąż dobrze tu się czuje,
jak władza na wakacjach,
za twoje ciężkie grosze
i przez twoją głupotę.
Nikogo nie przeproszę!
Też jestem mądry... potem.

Na Placu Trzech Krzyży

 










Choć się jeszcze nie narodził,
już mu wznieśli krzyże!
Nie wiadomo o co chodzi?
Chcą do żłoba bliżej!

Jakie tam oczekiwanie?
Potrzebne skupienie!
Zbiórka na placu Trzech Krzyży!
Przerwijmy milczenie!

Policzmy się! Idź do spisu!
Przecież są rocznice!
Prezes zwraca się do PiS-u:
Partia na ulicę!

Dla Maryji miejsca nie ma.
Wszystko jest zajęte.
Trzeba odłożyć ten temat.
Świętujmy przed świętem!

Może to Wrogowie Ludu?
Może Herodowie?
Może wierzą: - Nie ma cudów!
Rządy mają w głowie.

A może to strach przed Panem,
co się ma narodzić,
bo proroctwa są już znane.
Będzie władzy szkodzić!

Będzie chciał świątynię zburzyć!
Powie, że jest Królem. 
Trzeba na plac zwołać ludzi!
To jest gra o pulę!

Imperium jest zagrożone!
Czas na Barabaszy.
Pod krzyżami! - Uzgodnione!
Zwołujemy naszych.

Partia niemocy

 











Partia niemocy i "Spieprzaj dziadu!" -
nie dają ludziom dobrych przykładów.
Dobrze być wodzem. Szlachetniej - sługą.
Wszystko się psuje, co trwa zbyt długo.

Wielcy eksperci, świetni fachowcy
nie mogą być nam za bardzo obcy,
bo ich powiązań każdy się boi.
O wiele chętniej stawia na swoich.

Nie wszystkich bawi matematyka.
Nie można sztuki stale unikać
i ślepo wierzyć ruskim serwerom,
bo szkoda stracić też mniej niż zero.

Zła to praktyka: - "Bierzcie, co jest!"
Warto pokazać, że ma się gest!
Widocznych trzeba znaków pokoju.
Potrzebny czasem okrzyk: "Do boju!"

W partii niemocy nic z tego nie ma.
Są rozliczenia. Jest stara scena
i telewizja z samych mądrali.
W ten sposób kłamstwa się nie obali!

 

Partia

 









Partia pogardy.
Plecy. Łeb twardy.
Immunitety na stole.
Linie lotnicze.
Cuda wyliczeń.
Rosół i muchy w rosole.

Partia obrazy.
Brzydkie wyrazy
Wyroki przez telefony.
Długi - rekordy.
Deal. AmberGoldy
i Pruszków - uniewinniony.

Partia Euro.
Lokal pod chmurą.
Autostradą na pole.
Frajer pod dachem.
Gwiazda na czachę.
Za kraty pójdą kibole.

Partia zamachu,
zbrodni i strachu.
Brutalność. Mocz obok krzyży.
Morze podłości.
Śmiechy z polskości.
Czerwono. Czarno. Łeb ryży.