Przystanek Jezus

 








 
Rozpędzony nasz świat
nagle przystanął w biegu.
Zamilkł, a potem siadł
cichuteńko w szeregu.

Nie było tu od lat
takiej ciszy na brzegu.
Dobry Duch z Nieba spadł
na krzykaczy i szpiegów.

Zamyśleni pragnęli
przyszłość świata przewidzieć.
Złudzeń żadnych nie mieli.
Zapragnęli być bliżej.

Nikt się już nie spodziewał
takich zmian, takiej ciszy.
Tłum się modlił i śpiewał
i nie mogli go zliczyć.

I zwątpienie usiadło
na buńczucznych ich planach,
jakby pewność im skradło
wystąpienie kapłana.

Jakby ktoś ich ostrzegał,
że się udać nie może
i kto się Boga nie bał,
westchnął cicho - O, Boże!

Nastrój podniosą Święta.
Ta niedziela - Palmowa.
Na historii zakrętach
pokój rodził się w głowach.

Czy to był Palec Boży?
Czy mądrość Benedykta?
Ktoś się może ukorzy.
Opamięta się dyktat.

Nawet gdy się nie spełnią
zwykłe ludzkie pragnienia.
Naszą drogę powszednią
trudniej będzie złu zmieniać.

Po ludzku

 








Życie wyciera tobą pysk.
Oczy przecierasz - przepadł zysk.
Mogłeś wybierać dokąd iść.
Człowiek umiera.  Spada liść.

Życie jest drogą
i powsinogą.
Niektórzy myślą,
że chcą i mogą,
lecz w gruncie rzeczy
liczy się jedno.
Jak przez swe życie
po ludzku przebrnąć.

Życie przygina każdy kark.
Czasem dziewczyna, czasem żart
wskażą ci drogę - dokąd iść.
Człowiek umiera. Spada liść.

Życie jest drogą
i powsinogą.
Niektórzy myślą,
że chcą i mogą,
lecz w gruncie rzeczy
liczy się jedno.
Jak przez swe życie
po ludzku przebrnąć.

Po ludzku znaczy też po bożemu.
Trudno przez życie pchać się samemu.
O wiele łatwiej posłuchać Ducha.
Zaufaj Panu. Muzyki słuchaj.

Jezus jest drogą.
Jezus jest bramą.
Wędrować razem
to nie to samo,
czym jest dotacja
i zapomoga
potrafi Rasta
śpiewać dla Boga.

Chodząc po wodzie

 










Coś nam uczynił? Kupcy w świątyni
z budowniczymi katedr.
Faryzeusze strojni w kontusze.
Liczy się tylko datek.

Modlą się wierni w loży Kopernik
z trąbkami, nad brzegiem blisko.
Świeczki do tykwy. Cieki jak z mykwy.
Zrobiło się zapadlisko.

Nie słychać dzwonów. Władza masonów
ciszę na wszystko posiała.
Bronią i żywią. Drogę wykrzywią.
Koszula im bliższa ciała.

Mnożą się grupy. Nie ma już zupy.
Są pomieszane języki.
Zdrada lokajem szybko zostaje.
W obrządku nowe praktyki.

Gdzie jest Królowa? Klasztor Ją schował.
Widzenia trzeba opłacić.
Wydają zgodę na marsz z narodem
regenci i renegaci.

Krótkie podróże. Słowa na górze.
Benedyktyńska cierpliwość.
Myśl osaczona. Słabną ramiona.
W nas jeszcze jest sprawiedliwość.

W solidarności. W modlitw mnogości.
W wielotysięcznym pochodzie.
Swoim czekaniem, nadzieją, trwaniem
chodzisz Narodzie po wodzie!

Przejdziesz potopy i z Europy
Barką jak Arką wypłyniesz.
Choć w sercu rana. Słuchasz wciąż Pana.
Modlisz się. Cierpisz. Nie zginiesz!

Znaki na niebie

 








Będą znaki na niebie.
Będą znaki na niebie.
Będą znaki na niebie
i ziemi.
Widzisz je dookoła,
a zrozumieć nie zdołasz
zagubiony wśród blasków i cieni.

Jezus jest obok ciebie.
Jezus jest obok ciebie.
Jezus jest obok ciebie -
świat zmieni.
Słuchaj uczuć i Ducha.
Zrozumienia nie szukaj.
Będą znaki na niebie i ziemi.

Widzisz je obok siebie.
Widzisz je obok siebie.
Widzisz je obok siebie
w jesieni.
Masz Jezusa w potrzebie.
Ufaj mu kiedy nie wiesz.
Przyjdzie czas i Pan wszystko odmieni.

O tron dla Jezusa

 








Bestialstwo. Znak pohańbienia.
Uściski niby współczucia.
Jak można urwać, zamieniać?
Widokiem strasznym dokuczać.

W pałacu uchylono wieko
I lampas zabłysnął w oczy.
Spróbuj się wtedy człowieku
Nie zachwiać i nie zatoczyć.

Gest każdy ma tu znaczenie.
Długo śmiech słychać szatański.
Złamana dusza jest w cenie
W ich rytuale pogańskim.

Kogo nam jeszcze dosłano
W trumnie dziewięćdziesiąt siedem?
Czy Drzewo Poznania zrąbano
Planując swój ogród Eden?

Nadzy, złamani wygnańcy -
Zrodzimy jeszcze Kainów
I w chmurze pełnym szarańczy
Błądzić będziemy wśród dymów,

Lecz jeśli się zgromadzimy
na Naszej Najjaśniejszej Górze,
Fatimski Znak wypełnimy -
Nie będzie klęski powtórzeń!

Dołącz i Ty do Krucjaty
o Bożych Praw panowanie,
wtedy przez Smoleńsk i Katyń
tron dla Jezusa tu stanie.