A przecież Święta już za pasem

 











A przecież Święta już za pasem.
Niewielu myśli o Jezusie.
Z zapałem powielają prasę
słów bojownicy i pracusie.
Prezes od Kijów jest ważniejszy,
a kij ich pewnie źle prowadzi.
Kiedy się rodzi ktoś najmniejszy
o wielkich wspomnieć nie zawadzi.
O nowej partii, komitetach
i grupach wsparcia honorowych.
O tym, co piszą dziś w gazetach.
O fiasku unijnej rozmowy.
A przecież Święta już za pasem.
Zagłuszą każdy głos reklamy,
a z nimi ryk partyjnych haseł.
Kogo tu chcemy i wspieramy.
Przodują wielcy katolicy.
Ich głos przebija się na forach.
Chcą ludzi widzieć na ulicy.
A może to nie jest ta pora?
Śnieżyca, wicher, zmrok zapada.
Migają świece adwentowe.
Może już jednak nie wypada
głupoty ludziom wciskać w głowę?

Do mnie! Do mnie proszę!

 









Proszę Państwa! Radzę, nastawienie zmienić!
U mnie wszystko swoje! Polskie i bez chemii!
Wszystko jest po prostu z mojego ogrodu!
Żeby cudze chwalić - nie widzę powodu.

Proszę do mnie! Do mnie! Na własnym nawozie!
Wszystko ocieplane! Nie było na mrozie
i samo urosło na ojczystej glebie.
Proszę nie przebierać! Zabierać dla siebie!

Lepszej propozycji nie widzę na rynku!
Oferty są sztuczne albo wzięte z szynku!
U mnie świeżuteńkie! Poranne! Dzisiejsze
i reklama własna - napisana wierszem!

Sprawiedliwi od Dobrej Nowiny

Kiedy chcą zawłaszczyć Boże Narodzenie,
Kiedy rozważają w jakiej ma być cenie
Na światowym rynku obłędnej reklamy,
Kiedy eksponują marazm, zniechęcenie -
Ludzi sprawiedliwych wśród siebie szukamy.

Może ty nim jesteś. Nigdy nie odstąpisz
I zawsze w Wigilię opłatek przełamiesz.
Choć słów obraźliwych świat ci nie poskąpi -
Ty przy dawnym, polskim zwyczaju zostaniesz!

Wyruszysz do szopy. Kolędę zaśpiewasz.
W modlitwie zaniesiesz prośby o przetrwanie.
Chociaż tym dzisiejszych Herodów rozgniewasz -
Ktoś z nas sprawiedliwy przy Jezusie stanie.

Nie spojrzysz na plakat, na którym "Nie wierzę"
Napisali kupcy Nowego Porządku.
Kilku sprawiedliwych, co miłują szczerze
Poniesie nadzieję zrodzoną w Dzieciątku.

Znowu świat obiegnie wesoła nowina,
Że Bóg się narodził, a nie dziecko kina.
Przynosi nadzieję odpuszczenia winy
Ludziom sprawiedliwym od Dobrej Nowiny.

Słowo

 







Słowo nie ma już znaczenia,
albo swe znaczenia zmienia.
Po prostu było zbyt proste.
Nie jest już dla ludzi mostem.

Teraz ma być obrazowo.
Przestało się liczyć słowo.
Było kiedyś - na początku.
Dziś należy do wyjątków.

Obraz - kolorowy błysk
boleśniej uderza w pysk,
więc jest bardziej zrozumiały.
Słowa przemawiać przestały.

Zagłuszyła je reklama
potokiem skrótów pijana,
migocząca, kolorowa.
Bełkot w niej zastąpił słowa.

Wolny rynek zabił związki.
Dziś już wyżej - nad podwiązki
nikt nie sięgnie.
Może klon się sam wylęgnie?

Nowe odnajdzie podniety.
Słowa piękne jak kobiety
nie są dzisiaj pożądane.
Świat uznał boga - Reklamę!

To jest dzisiaj cielec złoty.
Ze słowem były kłopoty,
bo się kojarzyło z prawdą,
lecz to było kiedyś. Dawno.